مدرسه فمینیستی: سیمین بهبهانی، بانوی شعر و غزل ایران، تازه ترین سروده خود را با نام «خاک مرا به باد مده»، به ملت آزادیخواه ایران تقدیم کرد:

خاک مرا به باد مده

 گر شعله های خشم وطن / زین بیشتر بلند شود
 ترسم به روی سنگ لحد / نامت عجین به گند شود
 پر گوی و یاوه ساز شدی، / بی حد زبان دراز شدی
 ابرام ژاژخایی ی تو / اسباب ریشخند شود
 هرجا دروغ یافته ای / درهم چو رشته بافته ای
 ترسم که آنچه تافته ای / بر گردنت کمند شود
 باد غرور در سر تو، / کور است چشم باور تو
 پیلی که اوفتد به زمین / حاشا دگر بلند شود
 بر سر کله گشاد منه، / خاک مرا به باد مده
 ابر عبوس اوج - طلب / پابوس آبکند شود
 بس کن خروش و همهمه را، / در خاک و خون مکش همه را
 کاری مکن که خلق خدا / گریان و سوگمند شود

***
 نفرین من مباد تو را / زان رو که در مقام رضا
 دشمن چو دردمند شود، / خاطر مرا نژند شود
 خواهی گر آتشم بزنی / یا قصد سنگسار کنی
 کبریت و سنگ در کف تو / خاموش و بی گزند شود

- سیمین بهبهانی
 25 خرداد 1388

شعر سیمین بهبهانی در راهپیمایی میلیونی روز پنج شنبه 28 خردادماه 1388 در میدان امام خمینی